«Маъноли» бўйича 59 та натижа: Изоҳли
сфт. 1. Маъноси бўлган, бирор маъно билдирадиган.
Маъноли гап. Чуқур маъноли ибора. Кўп маъноли сўз.
2. Чуқур мазмунга эга бўлган, сермазмун.
Одамшаванда, гапи, сўзи маъноли бу хаста йигитни Ёʻлчи яхши кўрар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Бирор маъно ифодалайдиган, бирор нарсага ишора қилувчи, шамали.
Маъноли нигоҳ.
Ҳакимбойвачча лабини тишлаб, укасига маъноли қараб қўйди. — Ойбек, Танланган асарлар
4. Ақл-идрок, мулоҳаза билан иш қиладиган, жиддий, бамаъни.
Маъноли одам.
бамаза фолк. Маъноли, мазмунли; ёқимли. Келганлар тоза одамлар, ҳар бир гапи бамазалар, кийганлари тозалар. Юсуф ва Аҳмад
дурда-дурда такр.с. Бўлак-бўлак, узуқ-юлуқ; тарқоқ маъноли. Бир қолипга тушолмаган дурда-дурда фикрлар эговлансин. Ғ. Ғулом, Шеърлар
морфема тлш. Ўз маъносига эга бўлган, бошқа маъноли қисмларга бўлинмайдиган тил бирлиги (масалан, билимли сўзи уч морфемадан иборат: бил+им+ли).
полисемантик тлш. Кўп маънога эга бўлган; кўп маъноли. Полисемантик сўзлар. Фразеологик антонимлар моносемантик ва полисемантик бўлиши мумкин. ЎТА
лексема Тилшуносликда: шакл ва маъно жиҳатидан бир бутун ҳолда текшириладиган мустақил маъноли сўз; тил қурилишининг лексик маъно англатувчи бирлиги.
аҳамиятли Аҳамиятга эга бўлган; муҳим. Йиғинда аҳамиятли бир масала кўрилиб қолса, қишлоқлилар тез-тез мулла Обидга маъноли қилиб қарашади. А. Қодирий, Обид кетмо
Бу эртакда нўхатдек туғилган, аммо ғайритабиий кучга эга Нўхатвой исмли боланинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. Унинг отаси камбағал коранда бўлиб, Нўх
