ot 1. Suvning nol darajagacha sovishi natijasida qotgan holati; yax.
Muz parchasi. Muz yormoq.
Qahraton qishda yalang oyoq muz bosib, saratonda qizgʻin qum kechib obdan pishgan bizning yigitni ham kun xiyla betoqat qilgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ufqqa tutash muz qatlamlarini tilimlab, atom muzyorar kemasi suzib borayotir. — Gazetadan
2. Muz kabi sovuq.
Uning boshiga muz yugurib, asablari tirishdi. — Gʻulom, Mashʼal
Yoʻlchi qotgan korni gʻarch-gʻurch bosib, toza, muz havoni qamrab, keza boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. koʻchma s. t. Juda sovuq, yoqimsiz narsa, odam va shu kabilar haqida.
Suhbat muz boʻlib ketdi. Mehmonlar ichkilikka zoʻr berishdi. — S. Ahmad, Gugurt
4. ot Sovuq.
ellikka yaqin kishi besh-oʻntadan navbat bilan kirib-chiqquncha, oyogʻimdan muz oʻtib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Muz davri Yer tarixidagi qattiq sovuqlar boʻlib, quruqlik yuzini qalin muz qoplagan davr.
- Muz koʻchdi Ish oʻrnidan siljidi; yurishdi. Muz koʻchdi, oʻrtoq Safarov, oʻrta dehqon qimirlab qoldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari