По запросу «MUSIBATLI» — результатов: 6
sft. Boshga musibat solgan yoki keltirgan, ogʻir, tashvishli.
Musibatli voqea. Musibatli ahvol.
Shu musibatli kun shomga yaqin koʻcha eshigi taqilladi. — S. Karomatov, Oltin qum
falokatli, kulfatli, musibatli бедственный, гибельный
1) halokatli, yomon, falokatli, musibatli; 2) baxtsiz, badbaxt, sho'rpeshona calamity [-tı] ofat, falokat, musibat, og'ir (mushkul) ahvol, baxtsizlik
['gri:v(ə)n(t)s] 1) ozor 2) shikoyat; grieve ['gri:v] 1) xafa qilm-oq 2) alam tortmoq; griev-ous ['gri:vəs] og'ir musibatli, qayg'uli 2) qidirib topmoq; kovlashtirib (tit
fojiali Oʻta ayanchli, musibatli, qaygʻuli. Muhsinali dadasining fojiali oʻlimidan keyin oʻzlariga hamroh boʻlib turgan keksa noʻgʻay kampir bilan qoldi. D. Nuriy, Osmon
qayg‘uli Qaygʻu-alam chekayotgan. Qaygʻuli kishi, Unsin sevikli va qaygʻuli yagona doʻsti boʻlgan akasini quchoqlab, qonli yarasiga yuzini, koʻzini surib yota berdi. Oybe
