Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. Sheʼriyatning bir janri: ikki yoki undan ortiq shoirning bir mavzuda bir-birining fikr va tuygʻularini rivojlantiradigan sheʼr aytishish musobaqasi.
Hirotning olim va shoirlaridan maʼlum bir guruhi bu yerga toʻplanar, muhim asarlar oʻqilar, qizgʻin suhbatlar, mushoiralar boʻlib turardi. — Oybek, Navoiy
2. Umuman, sheʼr aytishish, shu boradagi tortishuv, musobaqa.
Studentlar bilan oʻtkazgan uchrashuvimiz mushoiraga aylanib ketdi. — N. Safarov, Olovli izlar