sft. 1. kt. Sharafli, shonli.
[Ahmad Husayn:] Bu musharraf, pok mamlakatimizda turli tadbirlar va islohotlar ila jamiyat ishlarini tartibga solmogʻimiz zarur. — Oybek, Nur qidirib
2. Sharafga muyassar boʻlgan, sharaf topgan.
Ona xatning mazmunidan, qizining shunchalik hurmatga musharraf boʻlishidan sevinib, koʻziga yosh oldi. — R. Fayziy, Farogʻat
3. Musharraf (xotin-qizlar ismi).