от 1. Адабий-бадиий, илмий, мусиқий асарлар ва бошқаларнинг бошланиш қисми; кириш, дебоча.
Китобнинг муқаддимаси, Муқаддима бермоқ.
Бу хил муқоясага Истамбулда нашр этилган Фузулий девонига ёзилган муқаддимани мисол қилиб кўрсатиш мумкин. — ЎТА
2. Гап ва нутқда асосий мақсадга кўчишдан олдин айтилган сўзлар, гапнинг даромади.
Бўтабой қисқача бир муқаддимадан кейин мажлисни очиб, бинокорлик бригадасининг бошлиғи Тўлаганга сўз берди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Меҳмон гапнинг муқаддимасини яхшигина бошлаган, энди бирор ёʻл топиб, асли муддаога ўтиши керак эди. — С. Айний, Дохунда
3. Бирор ишнинг боши, дастлабки босқичи, дебочаси.
Кумушнинг эрдан чиққан хабарини Кумушнинг ўзидан ҳам илгари тушунган ва Отабекдан ҳам илгари сезган Ҳомиднинг совчиси бошқа совчиларнинг муқаддимаси эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар