сфт. Орзиқиб кутувчи, интизорлик тортувчи; муштоқ, интизор.
Мунтазир бўлмоқ.
Бухоролик жанобнинг қашқа қорабайири депсиниб ўйноқларди Ҳамманинг эътибори шу жанобда, фармонига мунтазир. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Унинг назарида, ёри келиб
, девор орқасида мунтазир эди. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.