sft. 1. kt. Biror fazilati, yaxshi tomoni bilan boshqalardan ajralib turadigan, afzalliklarga ega boʻlgan; yetuk, sara.
Vaʼdaga vafoli, axloqda mumtoz, Doʻstparvar, oʻz soʻzli, yoriga sodiq. — Gʻ. Gʻulom
Mahalladagilar ham, maktabdagilar ham Komiljonni odobda mumtoz, deyishadi. — Mushtum
Bu sizning kuyingiz, ustoz Navoiy, Gʻazal olamida mumtoz Navoiy. — A. Isroilov
2. Muayyan millat va jahon fani, sanʼati, adabiyotida muhim oʻrin tutadigan, millatning shon-shuhrati va faxri hisoblangan; klassik.
Mumtoz musiqa. Mumtoz adabiyot.
Shu tarzda Navoiy oʻzbek mumtoz adabiyotida munshaot deb ataladigan yangi bir janrni ham boshlab berdi. — P. Qodirov, Til va el
[M. Mamatova] Ayniqsa, mumtoz qoʻshiqlarni ijro etishni jon dilidan yaxshi koʻrardi. — Gazetadan
3. Mumtoz (erkaklar ismi).