сфт. 1. Мулоҳаза қилолмайдиган, мулоҳаза юритолмайдиган, ўйламасдан иш қиладиган; бемулоҳаза.
Мулоҳазасиз киши.
2. Мулоҳаза қилмасдан, ўйламасдан қилинган, айтилган.
Мулоҳазасиз гап. Мулоҳазасиз иш.
«МУЛОҲАЗАСИЗ» бўйича 12 та натижа
сфт. 1. Мулоҳаза қилолмайдиган, мулоҳаза юритолмайдиган, ўйламасдан иш қиладиган; бемулоҳаза.
Мулоҳазасиз киши.
2. Мулоҳаза қилмасдан, ўйламасдан қилинган, айтилган.
Мулоҳазасиз гап. Мулоҳазасиз иш.
от 1. Мулоҳазасиз тарзда иш кўриш, иш юритиш.
Оқсоқ дарвиш Бузрук Эшоннинг мулоҳазасизлигига таъби тирриқ бўлган эди. — К. Яшин, Ҳамза
2. Мулоҳазасиз қилинган иш, айтилган гап.
[Юсуфбек ҳожи:] Жуда тўғри айтасан, ўғлим, бироқ онангнинг бир мулоҳазасизлигига бошдаёқ мен лабимни тишлаб қолган эдим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
енгилтак, мулоҳазасиз
енгилтак, мулоҳазасиз легкомысленный
/'фрıвəлəс/ адж мулоҳазасиз, енгилтак
эҳтиёциз, мулоҳазасиз, о'йламай иш тутадиган
мулоҳазасизлик, енгилтаклик; фриволоус ['фрıв(ə)лəс] мулоҳазасиз, енгилтак
1. а 1) тез, илдам, чаққон 2) енгилтак, аҳлоқи бузуқ, мулоҳазасиз, охирини о'йламайдиган 2. адв тез <> ливе фаст умрни беҳуда о'тказмоқ