сфт. 1. Мулоҳаза билан иш қилувчи, ўйлаб иш тутувчи, мулоҳаза юрита олувчи; андишали.
Мулоҳазали одам,
[Директор:] Абдусамад, менингча, ўғлингиз мулоҳазали бола, у ўз ёʻлини топиб олади. — О. Толипов, Ким айбдор?
Мирзамуҳаммад Расулович етти ўлчаб бир кесадиган, мулоҳазали, синчков, зукко одам эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат.
2. Мулоҳаза натижасида вужудга келган, ўйлаб қилинган, айтилган.
Фандан йироқ одамлар улардан ажабтовур гаплар, мулоҳазали фикрлар кутадилар. — Газетадан