сфт. 1. кт. 1 айн. ўхшаш.
Ўлкамиз жаннатга монанд. — Ғ. Ғулом
Мисоли ёʻқ латофатда мулойим гул баданларда, Такаллум қилсалар монанди ёʻқ ширин суханларда. — Ҳабибий
2. Мос, мувофиқ.
Бригада аъзоларидан яна бири исми жисмига монанд Барно Ҳожиевадир. — Ф. Нуруллаев, Бўз йигит
Ориф отанинг ўзини ёш йигитлардек тутиб, гапга монанд муқом қилишларидан кулишарди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон
3. {б.к. с. билан) кўм. взф. Ўхшатиш, қиёс билдиради; каби, ўхшаб.
Қотиллик ҳам қилай майли Отелло монанд. — А. Орипов, Йиллар армони
Бири юлдуз монанд, бири ой монанд, Келур устозларим чақнаб, ярақлаб. — Миртемир, Ўйлар