фл. 1. Аянчли қарамоқ, кўзни жавдиратиб, маъюсланиб, эзилиб қарамоқ; жавдирамоқ.
У [Раҳим атрофига безовта аланглаб, кимнидир ахтарди. Лоп этиб кўзи бир чеккада мўлтайиб турган Миттига тушди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
2. Эътиборсиз, хаёл паришонлик билан қарамоқ.
Шу чоққача мўлтайиб, хаёл ичида шўнғиб ўтирган Кумушбиби бир сесканди-да, қўшиқчи қизларга қаради. — А. Қодирий, Ўтган кунлар