фл. 1. Димоғда секин ва ноаниқ гапирмоқ; пинғилламоқ.
[Бой] Ёʻлчининг саломига минғирлаб жавоб қайтарди. — Ойбек, Танланган асарлар
Куни бўйи минғирлаб қўшиқ айтиб юраман. — С. Сиёев, Ёруғлик.
2. Норози оҳангда нолиб гапирмоқ; нолимоқ.
Кўп минғирлама.
— Тана қилавериб ҳам ўлдирдингиз, — деди Баратов минғирлаб. — С. Зуннунова, Янги директор