сфт. 1. Ўқни бехато урадиган, пойлаб туриб отадиган.
Кўп отган билан мерган бўлмас, кўп айтган билан чечан бўлмас. — Мақол
Мерган овда билинар, сўзчи — довда. — Мақол
Дивизионда Шариповни Устаси фаранг мўлжалчи, мерган тўпчи, дейишарди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
2. Ўқчи аскар, жангчи.
Мерганлар ўн беш дақиқа, орқасини узмай милтиққа ўт бериб турдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар