«МАҚТАНЧОҚ» бўйича 27 та натижа
сфт. Ўзини ўзи мақтайдиган, мақтанишни яхши кўрадиган.
Бу нарса уни найрангбоз, алдоқчи, тилёғлама, мақтанчоқ, ваъдабозга айлантириб қўяди. — Газетадан
Prahlerei f, Großtum n
мақтанчоқ.
мақтанчоқ, қуруқ савлат одам хвастун, позёр
1. н мақнатноқлик 2. в мақтанмоқ (оф) боастер мақтанчоқ; боастфул мақтанчоқ, манман
/веин'глɔ:риəс/ адж литерарй шуҳратпараст, кеккайган, маг'рур; о'зига бино қо'йган, мақтанчоқ
ичкиликхўр айн. Ичкиликбоз. Назирбой Полёзҳожидан ёш эди. Полёзҳожи оғир бўлса, у енгил табиат, кўп ичкиликхўр, мақтанчоқ киши эди. Ж. Шарипов, Хоразм
чиранмачоқ с. т. Мақтанчоқ, керилмачоқ. Шундай деди-ю, ўзини тутолмай кулиб юборди — Ошнога ишонмади, уни шунчаки чиранмачоқ деб ўйлади. М. М. Дўст, Лолаз
Бу эртакда ўзининг қобилиятлари билан мақтанадиган ғоз ҳақида ҳикоя қилинади. Доно одамнинг саволлари ғознинг мақтаниши асоссиз эканлигини кўрсатади.
Ушбу эртакда мақтанчоқ қуённинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. У ўзини мард кўрсатишга уринади, аммо аслида жуда қўрқоқдир.
Уч оға-ини ботирлар ўз билимдонликлари ва жасоратлари билан подшоҳнинг эътиборини қозонадилар. Бироқ, ҳасадгўй вазирнинг иғвоси туфайли кенжа ботир қийинк
манман, мақтанчоқ
мен қила оламан дейдиган, ҳеч нарсани бажара олмаса-да мен қила оламан дейдиган кишига нисбатан лақаб
