от 1. кт. Бирор шахс, нарса, воқеани мақтаб ёзилган, ўқилган шеър ёки нутқ; мадҳ, мақтов.
[Комил Нурматга:] Ғалабага марсия эмас, мадҳия муносиб. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи
Кунларни китоб сотиш, бўш вақтларни ўзи таниган ва танимаган масъул ходимларга шеърий мадҳиялар ёзиш ва бу мадҳияларни учраган одамга ўқиб бериш билан ўтказа бўлмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Шон-шуҳрат орзусида ёнган телба ҳоким эса бу мадҳиялардан бадтар шишарди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё
2. Тантанали қўшиқ; давлат ёки сиёсий синф бирлигининг аломати бўлган тантанали шеърий-мусиқий асар.
3. Мадҳия (хотин-қизлар исми).