Qidiruv

leksik Leksikaga, tilning lugʻat tarkibiga oid; lugʻaviy. Soʻzning leksik maʼnosi. Oʻzbek tilining leksik boyligi.

bog‘lama tlsh. Oʻz lugʻaviy maʼnosini qisman yoki batamom yoʻqotgan, feʼl boʻlmagan soʻzni feʼlga xos maʼno va vazifaga moslovchi yordamchi feʼl.

arxaizm tlsh. Maʼlum davr uchun eskirgan, isteʼmoldan chiqa boshlagan til birligi — soʻz, ibora, grammatik shakl. Masalan, surur (sevinch), hayon (foyda) — lugʻaviy arxai

argo tlsh. Yasama til. Biror ijtimoiy guruh, toifaning (masalan, talabalar, sportchilar, oʻgʻrilar va boshqalar) oʻziga xos, boshqalar tushunmaydigan lugʻaviy birliklarda

majoz ad. Soʻz yoki iboraning oʻz maʼnosidan boshqa, koʻchma maʼnoda ishlatilishi va shunday maʼnoda ishlatilgan soʻz, ibora; metafora; allegoriya. Demak, lugʻaviy maʼnos

frazeologizm tlsh . Tuzilishiga koʻra soʻz birikmasiga, gapga teng, semantik jihatdan bir butun, umumlashgan maʼno anglatadigan, nutqqa tayyor holda kiritiladigan lugʻavi