sft. 1. Toʻgʻri keladigan, mos tushadigan; arziydigan; muvofiq, munosib; sazovor.
Maqtovga loyiq ish. U hurmatga loyiq odam. Sizga loyiq bir ish topdim.
Otabek xon qiziga loyiq bir yigit ekan. — A. Qodiriy, Utgan kunlar
Tetik, ziyrak, ulugʻ, dono xaloyiq Baho bergay bilib har kimga loyiq. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy
Yaxshini ham koʻrdi, yomonni ham. Ichidan oʻziga loyigʻini tanlab oldi. — J. Abdullaxonov, Xonadon
2. Oʻlchamiga toʻgʻri keladigan.
Bu etik oyogʻingizga loyiq ekan. Boʻyi boʻyimga loyiq.
— Oʻhoʻ! — dedi Turdiyev deraza koʻzlarini koʻrib. — Bularga loyiq oynani qayerdan topaman. — I. Rahim, Tinimsiz shahar
3. Yetarli miqdorda, darajada.
Anvarga jabr boʻladi, deb oʻylasang, bundan keyin oʻziga loyiq, oz-oz non yopib tur. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Boy oʻzi mehnat qilishni xohlamasa, kuchiga loyiq yer, ishlab chiqarish vositalari qoldiriladigan boʻldi. — N. Safarov, Olovli izlar
- Loyiq koʻrmoq Munosib deb bilmoq, hisoblamoq. lekin dushman Vatanimiz tup-rogʻidan haydab chiqarilmaguncha, frontdan ketishni oʻzimga loyiq koʻrmadim. — O. Yoqubov, Izlayman