Қидирув

Изза бўлиб, хижолатда қолиб, қаттиқ ҳаяжон ва ҳайратдан ёки мағлубиятдан гапиролмай қолган, тили тутилган, мулзам; соқов.

Сар-басар ҳасратларинг шарҳ эткали лолдур тилим. — Хислат

Зайнаб тамом, тамом лол эди. Сўз қотишга у беҳол эди. — Ҳ. Олимжон

Бир гўзалким, ҳуснидан эл лол эмиш, ҳайрон эмиш. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

от 1. бот. Лоладошлар оиласига мансуб, йирик, чиройли гулли кўп йиллик ўсимлик; манзарали экма гул ва унинг қизил, сариқ ёки тарғил гули.

Лола сайли.

Тоғда очилиб лола, ер сабза баҳор ўлса. — Фурқат

Гуллар орасида лолалар қадди-қоматини кўз-кўз қилиб тебранади. — Ўзбекистон қўриқлари

Лола тердик даста-даста, кеч билан қайтдик шаҳар-Ёʻлда бир-бир тарқатиб Эркин муҳаббат хайлига. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. кўчма поет. Лола рангли, қизил, қирмизи.

Очилмоқ истаркан лола дудоқлар, Жавдираб кўзларинг нечун ўйноқлар. — Уйғун

Лола янглиғ оразингни мен кўриб тасвирда, Мубтало бўлмоқлиғим ёзмиш экан тақдирда. — Ҳамза

3. Лола (хотин-қизлар исми).

от 1. Асли ватани Ҳиндистон бўлиб, турли даврларда у ердан тарқалиб, дунёнинг кўп жойларида тўдалашиб, кўчманчи ва ярим кўчманчи ҳаёт кечирувчи, баъзи жойларда турғун яшайдиган бўлиб қолган халқнинг номи.

2. кўчма с.т. Уришқоқ, жанжалкаш, шаллақи (кўпинча аёлларга нисбатан ишлатилади).

от айн. Лола 1.

от поет. айн. Лоларанг.

Шеър-у соз завқидан чеҳрам лолагун. — Ҳ. Ғулом

от Лоласи кўп, лола очилиб ётган жой.

Эй тан, бас айла ғамни, қиш ўца, баҳор ўлур, Саҳро юзи бинафша билан лолазор ўлур. — Оразий.

Уфқдаги шафақ мана шу лолазорнинг осмон кўзгусидаги аксими ё ер кўзгусидаги бу қирмизи ранг ботаётган қуёш шафағининг аксими? — К. Яшин, Ҳамза