Қидирув

Изза бўлиб, хижолатда қолиб, қаттиқ ҳаяжон ва ҳайратдан ёки мағлубиятдан гапиролмай қолган, тили тутилган, мулзам; соқов.

Сар-басар ҳасратларинг шарҳ эткали лолдур тилим. — Хислат

Зайнаб тамом, тамом лол эди. Сўз қотишга у беҳол эди. — Ҳ. Олимжон

Бир гўзалким, ҳуснидан эл лол эмиш, ҳайрон эмиш. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

от 1. бот. Лоладошлар оиласига мансуб, йирик, чиройли гулли кўп йиллик ўсимлик; манзарали экма гул ва унинг қизил, сариқ ёки тарғил гули.

Лола сайли.

Тоғда очилиб лола, ер сабза баҳор ўлса. — Фурқат

Гуллар орасида лолалар қадди-қоматини кўз-кўз қилиб тебранади. — Ўзбекистон қўриқлари

Лола тердик даста-даста, кеч билан қайтдик шаҳар-Ёʻлда бир-бир тарқатиб Эркин муҳаббат хайлига. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. кўчма поет. Лола рангли, қизил, қирмизи.

Очилмоқ истаркан лола дудоқлар, Жавдираб кўзларинг нечун ўйноқлар. — Уйғун

Лола янглиғ оразингни мен кўриб тасвирда, Мубтало бўлмоқлиғим ёзмиш экан тақдирда. — Ҳамза

3. Лола (хотин-қизлар исми).

от 1. Асли ватани Ҳиндистон бўлиб, турли даврларда у ердан тарқалиб, дунёнинг кўп жойларида тўдалашиб, кўчманчи ва ярим кўчманчи ҳаёт кечирувчи, баъзи жойларда турғун яшайдиган бўлиб қолган халқнинг номи.

2. кўчма с.т. Уришқоқ, жанжалкаш, шаллақи (кўпинча аёлларга нисбатан ишлатилади).

н обаки, обакидандон, айниқса, таёқчадаледенец, особ. на палочке

от айн. Лола 1.

от поет. айн. Лоларанг.

Шеър-у соз завқидан чеҳрам лолагун. — Ҳ. Ғулом