ot 1. kt. Kiyim, ust-bosh.
Yangi libos. Bayram libosi.
Mana koʻrdingizmi? Otga jabduq, odamga libos, deganlaricha bor-da. Kiyinib, tuppa-tuzuk odam boʻldi-qoʻydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Koʻp oʻtmay, kuyov libosini kiydirshi uchun uni [Muqimiyni] ichkariga taklif qildilar. — S. Abdulla, Mavlono Muqimiy
Yosh shoirlar va jurnalistlar klubi, libos dizayni, tasviriy sanʼat, yogʻoch oʻymakorligi, radioelektronika toʻgaraklari, shaxmat klubi shular jumlasidandir. — Gazetadan
2. teatr. Spektakl va rejissyor gʻoyasiga muvofiq, muayyan rol, binobarin, aktyor uchun tanlanib kiydiriladigan kiyim, poyabzal, bosh kiyim, zeb-ziynat va boshqalar; spektaklni bezashning asosiy vositalaridan biri.
Libos tanlashda qahramonning xarakteri yoshi oʻz aksini topadi. — OʻzME
3. koʻchma poet. Badiiy tasvirda: oʻragan, qoplagan narsaga nisbatan ramziy maʼnoda qoʻllanadi.
Tabiat bahor libosini kiydi. Shahar bayram libosiga bezandi.
Chap tomonda esa, kuz libosini kiygan Oltinsoy qishlogʻi ravshan koʻrinardi. — I. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Navroʻz edi tabiat gulgun, Kiyib olgan yam-yashil libos. — Yo, Mirzo
Men oyna orqali, oq libos kiygan shahar koʻchalarini tomosha qilib, Sidiq aka haqida oʻylardim. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv