Қидирув

фл. 1. Бирор иш, илтимос, шарт, талаб ва шу кабиларга рози бўлмоқ; хўп демоқ, унамоқ.

Маслаҳатга кўнмоқ. Ганга кўнмоқ. Шартга кўнмоқ.

Уни ташлаб, бир туя билан кетишга туячилар кўнмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

У қизининг бунчалик тез кўниб, розилик берганидан жуда-жуда хафа кўринарди. — Н. Фозилов, Дийдор

Йигит кўнса, ичкуёв қиламан, кўнмаса, қизимнинг бахтига зомин бўлмайман. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. Қаноат қилмоқ, кўникмоқ.

Озга кўнмоқ. Борига кўнмоқ. Қийинчиликларга кўнмоқ.

Кейин, иш билан овора бўлиб, кўникиб кетарман Одам боласи нималарга кўнмайди? — П. Турсун, Ўқитувчи

Қулоқ солгин чўпоннинг нолишига, Йигит кўнар, савдо тушса бошига. — Алпомиш

3. Йиғи, хархашадан тўхтамоқ; овунмоқ (ёш, гўдак болалар ҳақида).

Марҳамат обдан йиғлади. Юз-кўзларини, сочини, муздек оёқ-қўлларини силаб овутаман, қани кўнса-чи. — С. Сиёев, Аваз

от спрт. Гимнастика машқлари учун мўлжалланган, козёлдан узун, тўрт оёқли асбоб, спорт анжоми.

от шв. Қимиз солиб қўйиш учун теридан ясалган идиш; катта саноч.

Қимиз дори деган неча такконлар, Чайиб бергин сава билан кўнакни. — Алпомиш

от эск. айн. Конка. От билан юрган трамвай; умуман трамвай.

Тошкент вокзалига етиб келгач кўнкага ўтириб, эски шаҳарга жўнадим. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

Шаҳарда илгари кўнкани от сургар эди. Мана энди, кўнка оциз юрибди. — Ойбек, Танланган асарлар

от спрт. Оёқ кийимига боғлаб, музда учиш учун ишлатиладиган, энсиз узун тиғли мослама.

Конкида учмоқ.

Юзларидаги қизили напормон бўлиб кетган тинмас шўх болалар оёқларига конки, тахтакач боғлаб шаҳар айланадилар. — Ш. Ризо, Қор ёғди, излар босилди

от геом. Тўғри бурчакли учбурчакнинг катет атрофида айланишидан ҳосил бўладиган геометрик шакл ва шу шаклдаги нарса.