Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 6 словарях
ot 1. Oʻtroq boʻlmagan holda, koʻchib yurib hayot kechiradigan.
Koʻchmanchi qabila. Koʻchmanchi qushlar.
Qalmoqlar asosan chorvachilik bilan shugʻullanar, koʻchmanchi hayot kechirar edi. — Gazetadan
Uy egasi koʻchmanchilarga xos mehmondorlik qilib, bizni yaxshilab kutib oldi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
2. ayn. Koʻchma.
Saksovul oʻrmonzorlari koʻchmanchi qumlar yoʻlini toʻsdi. — Gazetadan
Ular toʻsar yovuz daryoni Va koʻchmanchi barxanlarni ham. — A. Obidjon, Ketmagil