Қидирув

от 1. катта (К —) 1. дин. Мусулмонларнинг Маккадаги зиёрат қиладиган, ибодат қиладиган муқаддас жойи.

Етти марта Каъба бордим, Ёʻлларида жафо кўрдим, Макка, Мадинадан келдим, Учрадим шу замен сенга. — Баҳром ва Гуландом

2. Шахс ёки жойни Каъбага нисбатлайди; энг муқаддас, азиз нарсага нисбатан қўлланади.

Дуогўйим, Каъбам — онам омонми? — Гулихиромон

То кўргунча Каъбам — отам, хайр энди. — Маликайи айёр

Кўктошга бориш керак. Бошқа ёʻл ёʻқ. Кўктош — биз учун Каъба! — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Нетай, Каъбам, мозорим бўлса юртим, Унга мен бор-у ёʻғимни буюрдим. — Т. Тўла

от 1. Кабарда-Балкариянинг туб аҳолисини ташкил қилувчи халқнинг номи.

Кабардин халқи.

2. Шу халққа мансуб, тегишли, оид.

Кабардин тили. Кабардин аёл.

от айн. Каъба 1, 2.

Шу каъбатуллонинг ичида ўтириб, ёлғон гапирган одам мусулмон эмас, кишининг қасамига ишонмаган ҳам етти мазҳабда мўмин эмас! [деди Сафар бўзчи]. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён