от 1. Инсоният; инсонга (одамга) оид.
Кишилик тарихи. Кишилик жамияти.
Меҳнат кишиликка азалдан ёʻлдош. — Гулдаста
Кишилар эркин яшашдангина, билим олишдангина маҳрум этилиб қолмай, ҳатто шундай бир оддий кишилик фазилатидан — севмоқ, севилмоқдан ҳам маҳрум этилган экан. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Меҳмондорчилик, турли йиғин ва шу кабиларга кийиладиган кийим; кўча кийими.
Уйлигини топмаган кишиликни тўздирар. — Мақол
Хадича хола сандиқдан амиркон кавуш-маҳсисини, кишилик учун деб олиб қўйган сурп кўйлагини дока рўмолини олди. — Т. Алимов, Совға
— Ойи, эртага бозорга тушиб, кишиликка битта шим-у бир пинжак [пиджак] олсам дейман, — деди Аҳмаджон. — А. Мухтор, Давр менинг тақсиримда
3. Саноқ сон ёки миқдор билдирувчи сўзлар билан қўлланганда:
4. 1) кишидан иборат, кишидан ташкил топган.
Беш кишилик комиссия
Шайбонийхон шаҳарда беш юз кишилик қўшин қолдириб, ўзи асосий лашкарлари билан шаҳардан нарида Хўжа Дийдор деган жойни қароргоҳ қилган эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
5. 2) кишига, одамга мўлжалланган.
Уч кишилик хона. Ўн кишилик палов. Корхонанинг минг кишилик данғиллама клуби қуриб битказилди.
- Кишилик олмоши