ot 1. Kesilgan boʻlak (karj, burda va shu kabilar).
Bir kesim non.
Hayot esa qimtinib, tortinib, onda-sonda bir kesim qovun oladi-da, bir tishlab, yana kosa chetiga qaytarib qoʻyadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Jek hamon tumshugʻini choʻzib, koʻzlari moʻltirab yotar, oldidagi sirli kosada turgan kolbasa kesimlariga qaramasdi. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi
2. tex. Biror jismni tekislik bilan kesish natijasida hosil boʻladigan yuza.
Silindrning koʻndalang kesimi doiradir.
3. tlsh. Gapning bosh boʻlaklaridan biri; gapning asosini tashkil etib, ega ifodalagan shaxs, predmet va hodisaning harakatini, holati yoki belgisini bildiruvchi boʻlak.