фл. 1. Кермоқ феълининг биргалик нисбати.
2. Увушиб қолган аъзони ўз ҳолига келтириш учун гавда ва қўл-оёқни чўзиб ҳаракатлантирмоқ, кермоқ.
Уйғонгандан кейин ҳузур қилиб бир керишди.
Оқшом салқинидан увушган танасини ҳаракатга келтириш учун керишаётган жангчининг елкасига панжаси билан қоқиб: — Кетдикми, Деҳқонбой! — деди бир жангчи. — Н. Сафаров, Жангчи шоир
Алиохун ўрнидан туриб, кенг, сертук кўкрагини қавартиб керишди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. шв. Керилмоқ 2.
Бекор керишганлар аҳмоқ бўлади. — Алпомиш