фл. 1. Кермоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.
Абдулвоҳид, гўё бошидан совуқ сув қуйгандек, сесканиб кетди, қирра бурнининг катаклари керилди. — Ойбек, Нур қидириб
2. кўчма Мақтанмоқ, ғурурланмоқ, талтаймоқ.
Султонов энди ҳар қанча керилса, кўкрагини баланд кўтарса арзирди. — М. Мансуров, Ёмби
Ишни дўндириб қўйиб керилингки, бошқалар қойил қолсин-да. — Муштум