ot
1.
Parranda yoki ayrim (asosan mayda) jonivorlar turishi uchun maxsus ishlangan qurilma; xona, uycha.
Dilfuza ayvondan sakrab tushdi-da, tovuq katagi yonidagi nimqorongʻi oshxonaga kirib, tokchadagi uzun shishani topdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Boʻron oʻzi topshirgan kiyik bolasini sim kataklardan qidira ketdi. — H. Nazir, Yonar daryo
2.
Bir sath (yuza)dagi kichik-kichik boʻlmalar, uyalar, teshiklarning biri. Ari uyasining katagi.
U vestibyulga kirib, rang-barang eʼlonlar osigʻliq doska yonidan oʻtayotganda, chata, ari uyasiday sertokcha pochta katagiga qaradi. — P. Qodirov, Uch ildiz
3.
Narsa yuzasiga ishlangan, tushirilgan toʻrtburchak; shunday toʻrtburchaklarning biri. Shaxmat katagi.
Azimov qora farzinni qoʻlida bir oz ushlab turib, shaxmatning oq katagiga taqillatib urdi-da, shax dedi. — I. Rahim, Chin muhabbat
4.
Yuzasida shunday kataklar boʻlgan; katakli.
Katak daftar.
Haqiqatan ham xat katak daftarning bir varagʻiga yozilgan boʻlib, ikkala betida ham ochiq joy yoʻq edi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Boshiga Poʻlatjon sovgʻa qilib keltirgan koʻk katak roʻmolchani yosh juvonlarday ixcham tangʻigan holda ayvon yaqiniga keldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
- Burun katagi Burunning tashqi teshiklaridan har biri.
[Shokir otaning] Qayrilib tushgan, kataklari keng, besoʻnaqay qayroq burni uchida ter tomchilari yaltirar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
