ot 1. Meʼyoriylikni, meʼyorni buzuvchi belgi, narsa; nuqson.
Jismoniy kamchilik. Ishdagi kamchiliklar.
Yormat Yoʻlchining ishidan kamchilik topib, oʻz mahoratini unga koʻrsatish umidida, bir muddat kuzatib turdi. Lekin uning tajribali koʻzi Yoʻlchining ishida hech qanday kamchilik koʻrolmadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Tavba, odam yaqin kishisidagi kamchiliklarni koʻrmas ekanmi, deb qoʻydim. — H. Nazir, Yonar daryo
Katta ish bajarayotgan odam mayda-chuyda kamchiliklarga yoʻl qoʻyishi tabiiy. — F. Musajonov, Himmat
Biron ishdan ortiqcha quvonib gʻururlanish ham, haddan ziyod xafa boʻlib ketish ham kamchilikdir. — Muloqot
2. s. t. Yetishmovchilik, kamlik, kam-koʻst.
U kamchilik koʻrmasdan oʻsdi. Oilasining yeyar-ichardan, kiyim-kechakdan kamchiligi yoʻq edi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda
Biron nimadan kamchiliging boʻlsa, aytgin. — Mirmuhsin, Umid
3. Kam odam, kam odam ishtirokida; ozchilik.
Kamchilik ovoz bilan qabul qilindi. Kamchilik koʻpchilikka boʻysunadi.