ot 1. Sariq rangli, shaffof, yaltiroq, tosh qotgan yelim; smola (ziynat buyumlari tayyorlash va imoratlarni bezashda ishlatiladi).
Kahrabodan yasalgan mushtuk. Kahrabo marjon. Kahrabo munchoq.
Kahrabo kislotasi chigit magʻzidagi moyning miqdorini ham bir protsentga koʻpaytirdi. — R. Rahmonov, Kahrabo siri
Domla hech narsa demay, kahrabo tasbehini oʻgirib, allaqaysi bir surani pichirlay boshladi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. koʻchma. Kahrabo rangiga oʻxshash, sargʻaygan, zaʼfaron.
Qishning elchisi yetib keldi. Qayerdadir xazonrez izgʻirin kezib yuribdi. Kahrabo dalalar namiqqan. — A. Muxtor, Moʻjizali alanga
Xon juda zolim ekan, oti Xonbobo ekan, Zulm ostida bu elning yuzi kahrabo ekan. — S. Abdulla, Tohir va Zuhra
Sevgi dardidan mening ham boʻldi rangim kahrabo. — E. Vohidov, Muhabbatnoma