от 1. Ҳайвон ёки кимса баданини қоплаган қалин тук, мўй, юнг.
Жуни майин қўй. Қўйларнинг жунини олмоқ. От ағнаган ерда жун қолар. — Мақол
У қўрага кириб кетди-да, жунлари ўсиқ, ориқ бир эчкини етаклаб чиқди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Хон бўксасини кўтарди, туя жунидан қилинган юмшоқ болишга суянди. — С. Сиёев, Аваз
2. Асосан қўй, эчки, туядан қирқиб олинган шундай юнг, мўй.
Профессорнинг ҳар бир сўзи унинг учун тилладай қимматбаҳо Ёʻқ, ипакдай майин ғарам-ғарам жун олиш тилсимининг калити эди. — С. Анорбоев, Оқсой
3. Жундан тайёрланган уй-рўзғор буюми.
Хотин бошидаги жун рўмолини олди-да, бир-икки қоқиб, яна ўради. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Бола-чақа пўстакнинг жунини ейдими? Касал бўлиб қолсам, нима бўлади? Бирон офат келиб қолса, нима бўлади? Бола-чақа пўстакнинг жунини ейдими? Акам бўлмаса, укам бўлмаса. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари