ot 1. Ayb yoki jinoyati uchun koʻriladigan chora.
Ogʻir jazo. Oʻlim jazosi. Jazo bermoq.
Koʻryapsiz-ku, haq joyiga qaror topadi, nohaq jazosini oladi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. Qilmishiga yarasha koʻriladigan oqibat, toʻlanadigan tovon.
— Zap qilgansiz, Otabek, — dedi usta, — yomonlarning jazosi shunday boʻladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Koʻy, qizim, Nuri tuhmat qilgan boʻlsa bir kun jazosini tortar, izza boʻlar. — Oybek,Tanlangan asarlar
3. Biron ishni amalga oshirish yoʻli; chora, iloj.
Buning [togʻ qazishning] jazosi bir quloch-bir yarim qulochlik besh-oltita tayoq. Uyogʻi oson. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Jazo otryadi (yoki ekspeditsiyasi) Chor Rossiyasi va xonliklar davrida: mehnatkashlarning norozilik gʻalayonlarini yoki qoʻzgʻolonlarini bostirish uchun tuzilgan harbiy politsiya otryadi. Hademay, sara turkman sarbozlari — xonning maxsus jazo otryadi yetib keldi. — S. Siyoyev, Avaz
- Jazoga tortmoq Jazo, azob bermoq. Xoʻja Abdullodek koʻrnamakni jazoga tortqumizdir [dedi podshoh]. — Oybek,Navoiy
- Nima jazo? Nimjazo, kunning issigʻida ketmasangiz?