ot 1. Sehr qiluvchi; sehrgar, afsungar.
Nima balo, jodugarmisiz, ota? Bizning ichimizdagi gaplarni qayoqdan bilasiz-a? [dedi Musa] — P. Tursun, Oʻqituvchi
Zoti oliyni ul buxorolik jodugarning fusunlaridan qutqarib olmoq kerak. — M. Osim, Ibn Sino qissasi
2. Koʻchma Oʻtaketgan ayyor, makkor, hiylagar.
Matqovul jodugar turmushga tashlagan birinchi qadamidayoq qulogʻidan qarzga botdi-yu, shu-shu oʻnglanolmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Bir hovuch pul uchun aqldan ozib, Butun dunyoni ham yoqishga tayyor. Bu, oʻsha, abjagʻi chiqqan jahongir, Bu, oʻsha, oʻlimtik, jodugar, ayyor. — Uygʻun, Hayot chaqiradi