Изоҳли луғат
· яна 2 та луғатда
сфт. 1. Исён кўтарувчи ёки исён кўтарган; исёнчи, қўзғолончи.
Давлатнинг яхлитлигини сақлаб қолмоқ учун исёнкор ва маккор ўғлига қарши юриш қилишдан бошқа иложи қолмади [Улуғбекнинг]. — Мирмуҳсин, Меъмор
Чор ҳокимияти исёнкор фуқародан шафқациз оммавий қасос олди. — Н. Сафаров, Оловли излар
2. Исёнга чорловчи, исёнга даъват этувчи.
Исёнкор шоир.
Оловдай қизиб турган миясида исёнкор фикрлар туғён қиларди. — О. Ёқубов, Қанот жуфт бўлади
Лекин шоирнинг исёнкор овозини тиндира олмади. — Газетадан