от Дам олиш, ҳордиқ чиқариш; ҳордиқ.
У [Сидиқжон] истироҳат чоғларида рўпара келган тўпга қўшилиб, хурсандчилик қилар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Бу ов Авазга катта истироҳат бахш этди. — Ж. Шарипов, Хоразм
Ғуломжон, узоқ йиллар оғир ётиб турган касалдай, баҳор ва ёз паллаларини қишлоқда истироҳат билан ўтказди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Истироҳат қилмоқ (ёки этмоқ) Дам олмоқ, ҳордиқ чиқармоқ. Навоий тўнини ечиб, бир нафас истироҳат қилмоқчи бўлди. — Ойбек, НавоийУ андак истироҳат этгани уйга кириб кетди. С. — Сиёев, Аваз