ot 1. Issiq va sovuq; har xil darajadagi havo sharoiti.
Oʻlim yetib keldi. U eng avval suyaklari juda moʻrt va etlari issiq-sovuqqa chiniqmagan goʻdakni nishonga oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Och qolib, issiq-sovuq demay kurashganimizni farovon turmushni orzu qilganimizni xotirlashdi. — K. Yashin, Hamza
2. Koʻchma Hayotning yaxshi-yomon, ogʻir-yengil kunlari, har xil sharoitlari.
Yusufbek hojining: — Oʻgʻlim yosh, sen dunyoning issiq-sovugʻini totigan va mening ishongan kishimsan — deb taʼkidlashi quloqlari ostida takrorlangandek boʻlar edilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
[Boshliq] Qirq beshlar chamasida, ancha pixi qayrilgan, issiq-sovuqni boshdan kechirgan. — S. Abdulla, Kuyovlar, kelinlar
3. Issiq va sovuq taomlar, kundalik yeyiladigan, ichiladigan narsalar.
Temir polvonning oʻgʻil-qizlari ahyon-ahyon uning issiq-sovugʻidan xabar olib turishardi. — Q. Kenja, Notanish gul
4. etn. Kishini goʻyo biror kimsaga isitadigan yoki undan sovitadigan amal, duo va shu kabilar narsalar.
Dala-yu dashtlarda odamlarni kuf-suf qilib, ezibichki yozib berib, issiq-sovuq qilib, binoyidek tirikchilik qilib yuribman. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Keyingi qildirgan issiq-sovugʻi kor qildi, shekilli, biratoʻlasiga Margʻilonni tiliga olmayoq qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar