«Isrofgar» boʻyicha 11 ta natija
n prodigal, spendthrift, squanderer
ot ayn. Isrofgarchilik.
ot Isrof qilish, isrofga yoʻl qoʻyish.
Bu xarajat, bu isrofgarchilikka togʻ chidamaydi, doʻstim — Yoʻlchi. Oybek, Tanlangan asarlar
isrofchi ayn. Isrofgar.
tejamlilik, rejalilik, foydalilik, barakalilik; thriftless isrofgar, behuda sarf qiluvchi
1) zool. kalxat; qoraqush 2) talovchi, qonxo'r, vahshiy, yirtqich, isrofgar (kishilar haqida)
1. a 1) saxiy, qo'li ochiq, saxovatli, isrofgar, nobudgar; be lavish of praise maqtovini oshirib yubormoq 2) juda ko'p, mo'l-ko'l, serob 2. v sovurmoq, isrof qilmoq; lavi
ehtiyotsiz Ehtiyot boʻlmay yoki ehtiyot qilmay ish tutuvchi; tadbirsiz. Ehtiyotsiz bola, Elmurod kechasi eshikka ehtiyotsiz chiqdi-yu, shamollab qoldi. P. Tursun, Oʻqituv
/ik'strævəgənt/ adj 1 isrofgar, nobudgar, behuda sarf qiluvchi, sovurib yuboruvchi 2 favqulodda, kutilmagan darajada, aqlga sig'maydigan, haqiqatga to'g'ri kelmaydigan -
