Қидирув

от Бирор нарса билдириш, ундаш ва шу кабилар учун бош ирғатиб ёки юз, кўз, қош, қўл ҳаракати билан қилинган ишора, им.

Имо билан чақирмоқ. Имо билан билдирмоқ. Имо қилмоқ.

унинг сўзларидаги ёки кўзларининг имосидаги ва қўлларининг ҳаракатидаги маъно ва оҳанг бойлигига гўё завқлангандек разм солар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.

Ғуломжон кутилмаган ташрифнинг маъносига тушунса ҳам, болаларни қўл имоси билан турғизди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

от 1. Намозда жамоатнинг олдида туриб, намозни бошқарувчи, уларни ўзига иқтидо эттирувчи шахс.

Намоз шу ерда, меҳмонхонада ўқилди, Абдишукур имом бўлди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ислом пешволарининг унвони.

Сизга ким айтди, мадрасадан чиққанларнинг ҳаммаси имом ёки қози бўлади деб. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

3. Имом (эркаклар исми).

от 1. дин. Худога бўлган ишонч, эътиқод; кўнгилда ишониш ва тилда иқрор қилиш.

Имонига, динига мустаҳкам покиза одам бор жойдан ажина юз чақирим нарига қочармиш. — С. Аҳмад, Ҳукм

Ватанни севмоқ ҳам, илм ўрганиш ҳам, катталарни ҳурмат қилиш ҳам, тозалик ҳам имондандир. — Газетадан

Масалан, Пайғамбаримиздан ривоят қилинадики, Имон олтмишдан зиёд шуъбалардан — тушунчалардан ташкил топган, ҳаё эса ўшаларнинг биридир. — Газетадан

2. Умуман, ишонч.

Муфти ўз ихтиёридаги турли воситалар орқали Мирзони текшириб кўрди. Унинг соф миллатчи муҳожир эканига имон ҳосил қилди. — А. Ҳакимов, Илон изидан

сфт. Имо билан билдирилган.

У [Эшонхон] тез-тез бойга термилади, унинг имоли қисқа буйруқларига мунтазир. — Ойбек, Улуғ ёʻл

от Имом иши, машғулоти; имомлик.

Солиҳ махдум оғирроқ касбни уҳда қилолмас, имоматга бўлса, соқоли чиқмаганликдан ярамас эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

сфт. 1. дин. Имони бор, худога, динга ишонувчи; эътиқодли, художўй.

тилга олинган ҳалоллик тушунчасига тўлиқ риоя этиш имонли инсонлардагина зуҳур бўлади. — Газетадан

2. Хиёнат қилмайдиган; ҳалол, виждонли.

Ҳозирда партияни чин имонли ва сиёсий тарбияга эга бўлган мустақил фикрли кишилар билан мустаҳкамлаш керак. — Газетадан