сфт. 1. Жуда ҳам кир; яғир, ифлос.
Бекнинг кўзига бўйнига тўрва осган юпун аёл кўринди. Кўйлаги йиртиқ. Оппоқ билаклари исқирт. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Ҳовлида тинмай-қўнмай хизмат қилиб юрган пахмоқ сочли, исқирт кийимли ёш-қари хотинлар ҳам анчагина. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Шундай ҳолатга нисбатли ҳақоратни билдиради.
Мингбоши ўрнидан даст туриб, Қудратга ўдағайланди: — Ёʻқол кўзимдан, исқирт! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
3. кўчма Чиқит, кераксиз (нарса, кимса).
Исқирт бўлиб лақиллаб юраманми, дедим-да, орқамдан ўпкасини қўлтиқлаб юрган Махзумовга турмушга чиқиб олдим. — Ғайратий, Довдираш
20кишига мўлжалланган бу ошхонага 150 килограмм нон олиниб, шундан 30 килограмми исқиртга чиқаркан. — Газетадан