сфт. Интизоми ёʻқ, интизомга амал қилмайдиган, бўйсунмайдиган; тартибсиз.
Интизомсиз жангчи интизомни бузгани учун унга навбатдан ташқари икки наряд бериш керак бўлади. — Н. Сафаров, Оловли излар
«ИНТИЗОМСИЗ» бўйича 13 та натижа
сфт. Интизоми ёʻқ, интизомга амал қилмайдиган, бўйсунмайдиган; тартибсиз.
Интизомсиз жангчи интизомни бузгани учун унга навбатдан ташқари икки наряд бериш керак бўлади. — Н. Сафаров, Оловли излар
от Интизоми ёʻқ ҳолат, интизомни бузиш.
— Мен бундай интизомсизликка чидаб туролмайман, — бошлиқ тиқмачоқдай мушти билан столни урди, — мен ҳалоллик билан, виждон билан ишлайдиган одамни яхши кўраман. — Ойбек, Нур қидириб
қаранг интизомсиз
[,инсə›бɔ:д(ə)нет] бо'йсунмайддиган, интизомсиз, тартибсиз
интизомсиз, тартибсиз; итоациз, сўзга (гапга) кирмайдиган, қулоқсиз недисциплинированный; непослушный
[ʌнˈбраɪдлд] 1. в (аравадан) чиқармоқ, ечмоқ, бо'шатмоқ 2. а 1) тийиб (жиловлаб) бо'лмайдиган, шиддатли 2) интизомсиз, тартибсиз
-['рæгтаıм] 1) мус. синкопик ритм (оҳангнинг кучли қисмдан кучсиз қисмга о'тиши); 2) аттр. бема'ни, тутуригсиз, кулгили; а рагтиме армй интизомсиз қо'шин
1) ното'г'ри; нонормал, анормал 2) тартибсиз, интизомсиз 3) нотекис; иррегуларитй [и,регжə'лæрəти] 1) номунтазамлик, нотекислик, бир маромда эмаслик 2) ното'г'рилик 3) но