от зид. Охир, ниҳоя; ибтидо.
Ишни интиҳосига етказмоқ.
Қаҳрамонлардан ҳар бирининг ўй-фикрини, босган қадамини ҳамма-ҳаммасини ибтидосидан интиҳосигача яхши билади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Ғазал интиҳосига етган сари Авазнинг чеҳраси ёришиб борарди. — С. Сиёев, Ёруғлик