сфт. 1. дин. Имони бор, худога, динга ишонувчи; эътиқодли, художўй.
тилга олинган ҳалоллик тушунчасига тўлиқ риоя этиш имонли инсонлардагина зуҳур бўлади. — Газетадан
2. Хиёнат қилмайдиган; ҳалол, виждонли.
Ҳозирда партияни чин имонли ва сиёсий тарбияга эга бўлган мустақил фикрли кишилар билан мустаҳкамлаш керак. — Газетадан