sft. 1. ayn. Bilimdon 1.
Bilimli oʻzar, bilimsiz toʻzar. Maqol.
Ustoz bilimli, shogird ilmli. — Maqol
Oltin yerda qolsa ham, bilimli yoʻlda qolmas — Maqol
Azizaning nazarida, har tomonlama mukammal, odobli, bilimli yigit shu edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. Oʻz kasbining ustasi, mohiri, tajribakor.
Ziroat ilmiga olim, bilimli dehqonsan. Habibiy.
Bilimli, koʻzli dehqonlarni koʻrdik. — Habibiy