от 1. Уй-жойини, ерини ёки нарсаларини ижарага берувчи (қўювчи) киши; ижарадор.
2. Бировнинг уйида ижарага ўтирувчи.
— Аслида ҳужра уники, мен эсам бир ижарачи эдим, — деди [Ҳожи хала]. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
«ИЖАРАЧИ» бўйича 8 та натижа
от 1. Уй-жойини, ерини ёки нарсаларини ижарага берувчи (қўювчи) киши; ижарадор.
2. Бировнинг уйида ижарага ўтирувчи.
— Аслида ҳужра уники, мен эсам бир ижарачи эдим, — деди [Ҳожи хала]. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
/'тенəнт/ н [К] ижарачи, ижарадор
[гест] 1) меҳмон 2) ижарачи (меҳмонхонада)
лизинг олувчи; ижарага олган одам, ижарачи
[ле'си:] олувчи; ижарага олган (о'тирган); ижарачи
ижарадор айн. Ижарачи 1. Бир чопар келиб унда ўтирган ижарадорга энгашиб салом берди. С. Айний, Қуллар
1. н 1) уйча, қоровулхона 2) ложа (масонларнинг мажлис о'тказадиган жойи) 2. в 1) бошпана бермоқ, жой бермоқ 2) квартирада яшамоқ, ижарага о'тирмоқ 3) о'машиб қолмоқ
Ижарачи