ot 1. Hokim ishi, vazifasi; shu vazifaga mansub, tegishli.
Hokimlik libosi.
Yusufbek hoji: — Mening birinchi xolis tilagim, albatta, mazlum xalq tilidan boʻladir; bundan soʻng Toshkent hokimligiga har qanday boʻlmagʻur odam qoʻyilmasin! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Temurbek, mulozimlari qurshovida borib, hokimlik taxtiga oʻtirdi. — M. Mahmudov, Mangu kuy izlab
2. Hokim, hukmron holati; hukmronlik (toʻgʻri va koʻchma maʼnoda).
Zamon ishchi, dehqon zamoni boʻlib, chinovniklarning hokimligi, yerlik xalqning mahkumligi bitgan. — Gazetadan
Rashkli alam oʻyi hokimlikni oʻz qoʻliga oldi. — M. Karimov, Seni deyman, jonim
3. Oʻzbekiston Respublikasida: viloyat, shahar, tuman boshqaruv organlari va ular oʻrnashgan joy.
Shahar hokimligidan vakillar keldi.
4. tlsh. Oʻzaro aloqa (bogʻlanish)da biror qismning hokim vaziyati; zid. tobelik. Masalan, keng koʻcha, beshinchi xona birikmalaridagi koʻcha, xona soʻzlarining vaziyati.
- Hokimlik qilmoq 1. Hokim lavozimida ishlamoq, hokim vazifasini bajarmoq. Xullas, har qaysisi oʻzi hokimlik qilayotgan oʻlkada fan va sanʼat, obodonchilik ishlariga eʼtibor berardilar. — Mirmuhsin, MeʼmorUydan chiqqanidan beri taniga hokimlik qilib kelayotgan karaxtlik shu onning oʻzidayoq gʻoyib boʻldi-qoldi. — S. Ahmad, Ufq