от 1. Ҳаётга оид, ҳаёт билан боғлиқ бўлиш; шундай белги-хусусиятга эгалик.
ХВ аср Ҳирот санъатига хос бўлган ҳаётийлик халқчилликка ҳам олиб келади. — Фан ва турмуш
Бу билан улар бадиий ижоддаги энг муҳим фазилатга — ҳаётийликка эришаётирлар. — Шарқ юлдузи
2. Яшаш, ривожланиш қобилияти (қудрати)га эгалик; яшовчанлик.
Буюк аллома ғояларининг ҳаётийлиги.