от 1. Улуғвор кўриниш; важоҳат, салобат.
Баъзида тоғлар ҳайбати, денгизлар тўлқинига қараб, бу мўжиза олдида беихтиёр ичимиздан хўрсиниқ келади. Шукрулло, — Жавоҳирлар сандиғи
[Очил бува] Чинортоғ этагида ҳайбат билан қорайиб турган чинорга узоқдан тикилиб, тонг оттирди. — А. Мухтор, Чинор
Мозористон ҳайбати, мозористон сукунати уни ғамгин ўйлар гирдобига ботиради. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. кўчма Ваҳимали ҳис-туйғу, шундай ҳис-туйғу уйғотувчи нарса, ҳолат; ваҳм.
Аҳмадбек минди тарлоннинг белига, Ҳайбат билан қаради соғ-у сўлига. — Ойсулув
Аждарҳо домига Шакар кетади, Аждарҳо ҳайбати шундай бўлади. — Ширин билан Шакар
- Ҳайбат қилмоқ Эркак таҳдидли товуш билан аёлга ҳайбат қиларди: — Мен сенга айтяпман, овозингни чиқара кўрма, секин олдимга туш. — Ф. Насриддинов, Тундаги воқеаЁʻлбарс каби жойдан турсанг қўзғалиб, Ҳар тарафга ҳайбат қилсанг на бўлди? — Нурали