ot 1. Havoni puflab chiqarish yoʻli bilan chalinadigan asbob, moslama.
Sopol hushtak. Militsioner hushtagi.
Yoʻlchi uni [bolani] ovutish uchun, toldan bir novda kesib olib, kichkina hushtak yasadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Ana shunday asbob, moslama yordamida yoki lab va tishlar orasidan havo chiqarib hosil qilingan tovush.
Koʻcha qorovuli hushtagini eshitib toʻxtadi.
Odamlar norozilik bilan qarsak chalishar, zalning chekka-chekkalaridan hushtak ovozlari eshitilib qolardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Tursunboy ikki barmogʻini ogʻziga tiqib, hushtak chaldi. — S. Ahmad, Ufq
3. Biror taʼsir, tabiiy hodisa tufayli hosil boʻladigan, hushtakka oʻxshash tovush.
Toʻsatdan devordagi radiokarnay hushtak chalib, keyin xirillay boshladi. — Mushtum
Qaldirgʻochning tashlandiq uyasidan ingichka hushtak ovozi chiqardi: izgʻirin berkinib olib, shoʻxlik qilayotganga oʻxshaydi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz
Kuchli shamol daraxt shoxlarini bir-biriga qasir-qusur urib, hushtak chaldi. — Y. Muqimov, Matonatli kishilar