Qidiruv

1. Uzoqdagi kimsa yoki narsaga ishorani bildiradi.

Hov tepalikdagi oq toshni koʻryapsanmi? — Sigirlar qani? — Hov ana, tepalikda oʻtlab yuripti.

Boring, hov soy boʻyiga muzdek joy qiling! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Birvarakayiga odamlar orasida gap tarqaldi: — Hasanova kelyapti, qaranglar, hov ana. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

2. Ancha ilgarigi narsa, hodisaga ishorani bildiradi.

Albatta, yodingizda boʻlsa kerak, hov, biz Sariboyning doʻkonida choy ichishib oʻtirgan edik-ku, yodingizga tushdimi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

ot 1. Biror oila, xoʻjalik, tashkilot va shu kabilarga tegishli joyning imorat qurilmagan, odatda, atrofi oʻralgan qismi.

Qoʻshnining hovlisi. Maktab hovlisi. Hovliga suv sepmoq. Hovliga gul ekmoq.

Toʻyga kelganlarning bari shovqin-suron bilan oxiri hovlidagi stollarga bir-bir joylashib oʻtirishdi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

Chap sohilda esa, qadimiy chinor tagida choyxona, uning hovlisida billurdek tiniq chashmalar qaynab yotadi. — Gazetadan

Shu lahza karvon-saroy hovlisida oʻzining saman yoʻrgʻa baytalida Hoji tabib paydo boʻldi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Biror oila, xonadon yashaydigan uy (shu uyga qarashli sahn va yer maydoni bilan birga); hovli-joy, uy-joy.

Hovli sotib olmoq. Hovlidan koʻchib ketmoq. Hovli toʻyi. Hovli olma, qoʻshni ol. — Maqol

Qishoq koʻchalari jimjit, faqat hovlilarda nimadandir bezovta boʻlib itlar hurishadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. Xonadon, oila.

Mirzo Anvar uch-toʻrt kundan beri mening hovlimda qoʻnib yurar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Ahmadjon urushga kirib ketdim, deganicha ikki oy xat qilmagani uchun hovlidagilar ne-ne xayollarga borishgan edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

ot 1. Issiqlikdan koʻtarilgan kuchsiz, yengil bugʻ.

Kunlar yaraqlab ketgan, shudgor betidan jimir-jimir hovur koʻtariladi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda

Dasturxon ustidagi kosalardan issiq va yogʻliq shoʻrvalarning hovuri chiqib turardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

2. Issiqlik taʼsiri; harorat, taft.

Qizilqum va Qoraqum barxanlari quyosh qahr-gʻazab bilan sochgan butun hovurini insonga purkab, bagʻriga hech kimni yoʻlatmagan. — S. Karomatov, Amu-Buxoro

Quyosh tikkaygan sayin havo kuchliroq qiziydi. Soch tolasini yelpirga shamol yoʻq. Yerdan issiq hovur uradi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.

Asfalt yoʻllar, shifer va tunuka tomlardan qaynoq hovur koʻtariladi. — S. Nurov, Narvon

3. koʻchma Kishining qizishgan holati.

Aslo mening hovurim bosilmaydi, Betingdan tishlab olib qonatmasam. — Oq olma, qizil olma

ot 1. Suv saqlash uchun xizmat qiladigan, maxsus qazilgan chuqurlik.

Chuqur hovuz. Sayoz hovuz. Hovuz kovlamoq. Hovuz suvi.

Majnuntolning qurib tushgan shoxlari hovuz boʻyida ivirsib yotar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Agarda sardoba ichini yana ham chuqurlashtirib hovuz qilinsa, bu yerda doimo suv boʻladi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Bogʻning har burchagida oʻzga bir latofat; ariqlarda suv kumushlanadi, maysalardan uqa tutgan hovuz, suv bilan emas, nur bilan toʻlgan kabi jimir-jimir mavjlanadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. maxs. Uy shipiga ishlanadigan chuqur naqsh-bezak.

ot shv. Javobda rozilik, tasdiq maʼnolarini bildiradi; ha.

— Kofir Avaz shul yigit ekan-da? — Hovva. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

ot 1. Bir qoʻl barmoqlarini bukib, shuningdek, ikki qoʻlning kaft va barmoqlarini yonma-yon birlashtirib, barmoqlarni bukib, chuqurcha qilingan holati.

Hi-hi, yana radio karnayi ostida hovuchini qulogʻiga qoʻyib tinglaydi. — A. Qahhor, Hi-hi

Xoʻjayin soqolini bir nafas hovuchiga olib turib, kinoyali jilmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Dalavoy katta-katta qoʻllarini hovuch qilgancha, Bekka choʻzdi. — Yoshlik

Muzday suvdan hovuchini toʻldirib-toʻldirib ichdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Buloq labiga oʻtirib, hovuchini ochganda, kaftida gʻijimlanib yotgan hoʻl roʻmolga koʻzi tushdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Hovuchga sigʻarli miqdorni bildiradi.

Ikki hovuch suv.

Tushga yaqin Avaz bozor dan patir, yaxna et, koʻkat, bir hovuchdan shirinlik olib kelib, dasturxon tuzadi. — S. Siyoyev, Avaz

U ikki-uch hovuch tutni ogʻziga tiqdi-yu, yana bir hovuch terib, juvonga oʻgirildi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari